გორგია

არის შესაძლებელი ამ ორი – რიტორისა და ფილოსოფოსის – ცხოვრების წესის ერთმანეთთან შეთავსება? დემოკრატიულ სახელმწიფოში პოლიტიკოსის წარმატებას განსაზღვრავს ხალხისათვის თავის მოწონების უნარი, ანუ მაამებლური რიტორიკა, მაშინ, როდესაც ხალხის რეალური სამსახური მათ უკეთესობისკენ წარმართვას, მათ აღზრდას გულისხმობს. ხალხის მამხილებელი კი ვერასოდეს გახდება მათი რჩეული; მეტიც, ის დევნილი იქნება. მაშ, ვინ არის ბედნიერი? ე. წ. ძლიერი ამა ქვეყნისა თუ ის, ვინც ცხოვრობს ჭეშმარიტებასთან, ანუ ღვთაებრივ სიმართლესთან ჰარმონიის განცდით და სამართლიანი საიქიო მისაგებლის რწმენით?